Van Россия naar Монгол Улс

Brr Winter days…

Voorbereiding:

De Trans Mongolië Express, een bijzondere treinreis die ons van Moskou via Ulaanbaatar naar Beijing brengt. Een totale reis van maar liefst 7.661 km.

Wij fantaseren niet al jaren over deze treinreis, maar dit is wel de mooiste en meest bijzondere manier om in Mongolië te komen. Daar waar wij graag naartoe wilden.

Wij hebben er bewust voor gekozen om deze reis in de winter te maken tot grote verbazing van de Russen zelf. In Siberië kan het in de zomer gewoon 30 graden worden en dat klinkt toch niet zo cool als -30 graden. Dus met 4 lagen Merino Wool gaan wij de kou tegemoet.

In de trein:

Zaterdag 20 februari om 13.50 stappen we vol verwachtingen op de trein. We verblijven in een vier-persoons coupé, beter bekent als 2e klas. De coupé is ongeveer 2m2 en bevat twee stapelbedden. Wij hebben geluk, we hebben de ruimte twee dagen voor onszelf! Het voordeel van laagseizoen was tegelijk een nadeel omdat er weinig tot geen toeristen aan boord waren om mee te socializen.

Langzaam komt de trein op gang en laten we Moskou en daarmee Europa achter ons. We kijken uit het raam naar de eindeloze met sneeuw bedekte bossen en dorpen. We lezen boeken, spelen ‘wie ben ik’  en de trein wiegt ons langzaam in slaap. De trein bevat een Zweinstein express look- a-like restauratie wagon,  waar je prima kunt eten, of we eten noedels (ik ben geen fan) die we onderweg op de perrons kunnen kopen, gekookt water is immers altijd voor handen. In de trein is het elke dag een zomer-pyjama party, de meeste Russen lopen in een korte broek met slippers, sommige zelfs in hun blote buik zo groot als de coupé. De trein wordt namelijk wel héél erg goed verwarmd. Door de vele horror-verhalen dacht ik dat de toiletten super smerig zouden zijn, maar deze worden goed onderhouden door de zogenoemde “Provodnitsas”, een Russische dame die haar “eigen” coupé onderhoudt. Zij zorgt ervoor dat iedereen op tijd de trein verlaat en komt zelfs af en toe stofzuigen. Naar het toilet gaan blijft wel een uitdaging, de trein is niet erg stabiel en de handvaten komen goed van pas. We hadden gehoord dat we op de perrons eten, zoals fruit en Russische snacks konden kopen van de zogenoemde Babuschkas (moedertjes van Rusland) maar ik denk dat ze weinig zin hadden om met -10 graden buiten te gaan staan; geef ze eens ongelijk.  

Drie dagen, een aantal tijdzones en ongeveer 4400 km verder, komen we aan in Krasnojarsk. Krasnojarsk is een relatief grote stad in Siberië precies in het midden van Rusland (de laagste gemeten temperatuur ooit is er-56 °C). De stad ligt aan de Jenisej: de grootste rivier van Siberië. Wij maakte deze stop omwille van het Stolby National Park, bekend om zijn granieten bulten of anders gezegd “Stolby”. Het park is via bus 50 voor €0,22 binnen een half uur te bereiken. Het perfecte moment om een wandeling te maken. Voorbereid op de ergste kou valt het wederom erg mee, de temperaturen zakken zeker niet verder dan -10 overdag. Leve de opwarming van de aarde 😉 Zonder map en route gingen we d’r even vanuit dat alles goed aangegeven zou worden. Wat ook zo was maar dan alleen in het Russisch (duh!). Na een tijdje vonden we bomen met gele markering en lopen we ongeveer 21km door het park.

Een wandeling door Siberisch winter wonderland.

Na nog eens anderhalve dag op de trein, stoppen we in Irkoetsk, gelegen aan de Angara Rivier en het Baikalmeer. Irkoetsk is het grootste economische, culturele en verzorgende centrum van Oost-Siberië. Hier bevinden zich ook de meesten universiteiten en de gemiddelde leeftijd is hier dan ook 33 jaar. Na ongeveer een uur rijden ben je in Listvyanka, een klein dorpje direct aan het Baikalmeer gelegen. Het meer heeft dezelfde oppervlakte als België en is vanaf februari helemaal bevroren. Er rijden auto’s, hovercrafts en sneeuw scooters overheen. Wij wilden graag een hondensledetocht maken, maar ondanks het laagseizoen was dit toch volzet. We liepen in een uur tijd naar het einde van het Baikalmeer, waar het uitmond in de Angara Rivier (wat niet bevroren is). Vlakbij dit eindpunt kun je naar een “viewpoint”wandelen wat je een prachtig uitzicht geeft over het meer. We ontdekken ook meteen dat hier een skigebied is, als de volgende dag de zon schijnt is dit de perfecte gelegenheid om na tien jaar de ski’s weer eens aan te trekken. Voor nog geen 15 euro p.p huurden we ski’s en kregen we een skipas voor drie uur. Daar kan snow-world nog iets van leren.

We gaan de volgende dag terug richting Irkoetsk waar we nog een nacht gaan slapen voordat we de trein naar Mongolië pakken. Inmiddels hebben we eindelijk reisgezelschap en met z’n drieën slapen we in een homestay bij een Russisch vrouwtje met verzamelwoede. Pieter vraagt niet heel tactisch of ze misschien een winkeltje heeft, waar ze dan ook maar niet op reageert. Dan het voorlopig laatste deel van de trein naar Ulaanbaatar. De grensovergang verloopt soepel en na een kort nachtje slapen komen we dan eindelijk aan in Mongolië.

I’m sorry it’s too cold to be pretty.

Liefs Shirley

Pieter De Wit-1832
Onze coupé
Pieter De Wit-2122
Zwerfhondjes op het perron
Pieter De Wit-2105
Kolen bijvullen
Pieter De Wit-1912
Stolby National park
Pieter De Wit-1980
Overgang Baikalmeer – Angararivier
Pieter De Wit-2036
Uitkijkpunt Baikalmeer
IMG_1024
Skiën in Siberië
IMG_1051
Zonsondergang bij het Baikalmeer

 

 

Advertenties

9 gedachtes over “Van Россия naar Монгол Улс

  1. Wat kan je leuk en boeiend schrijven het is heerlijk om te lezen. Maar oke ik ben niet geheel onbevooroordeeld maar ik vind het echt gaaf om te lezen. Ga zo door schat ik verlang naar je volgende bericht. Je papa

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s