Pieter’s reisgedachten

Een wereldreis een groot avontuur is niet hetzelfde als een korte vakantie. Velen onder ons spenderen hun tijd aan hard werken en nemen net op tijd een pauze, een ontsnapping van stress, verantwoordelijkheden, vermoeidheid en drukte. Zo gaat men vaak van de ene comfortzone in de ander om te rusten en te herstellen en vooral niets te doen, aah,… vakantie.

Terwijl ik ook best van een vakantie hou af en toe, gaat avontuurlijk reizen meer om het breken van die comfort zone en weer wakker geschud te worden. Hoe dat zo verschillend is vraag je je dan af? Hier zijn alvast enkele van mijn reisherinneringen en avonturen die mij uit mijn comfortzone haalden en deden lachen, huilen, vloeken, afzien, breken, herstellen, nadenken, leren, en vooral leven:

Bittere kou


In de mongoolse winter sliepen we in een familie-ger bij een lokale familie met twee kinderen. We sliepen op een harde plank en droegen verschillende thermische lagen in een slaapzak bedekt met warme dekens. Maar om 3 uur in de nacht wanneer het vuur was uitgedoofd en de -30 graden onze bescherming doordrong zat er niets anders op dan de nacht uit te bibberen met rugpijn tot de ochtend.

Pieter's traveltoughts-3061
Bittere kou, overdag en s’nachts

Assertiviteit


In Beijing werden we opgelicht door 3 Chinezen die ons op de thee vroegen om hun engels te oefenen. We kregen een te dure rekening van 80 euro voorgeschoteld met de prijzige thee. Op weg naar het hostel beseften we wat er was gebeurd. De volgende dag gingen we terug, werd ik erg kwaad in het cafe en eisten we al ons geld terug. Gelukkig werkte het en hadden we dus zelfs gratis gegeten.

Stress-bestendig.


In Kenia nam ik een kiteboard-cursus. Na twee dagen kon ik alleen het water op. Mijn kite crashte, de lijnen raakten in de war en konden de kite beschadigen. Ik liet men bar los, maar ook de tweede veiligheidslijn was losgeraakt en mijn kite dreef weg! Een gevaarlijke noodsituatie in open water!! Gelukkig bleef ik kalm en werd ik na enige tijd gered door een andere kite-instructeur.

Avontuur


Op onze kampeerplek in Tanzania aan de Ngorongorokrater ging ik in het donker naar de toiletten. Een meisje zei iets tegen mij en richtte haar zaklamp in de struiken. We stonden op 5m oog in oog met een mannetjesleeuw, geen hekken. We stapten rustig achteruit en waarschuwden onze gidsen. Maar toen zij kwamen kijken waren de leeuwen (het waren er blijkbaar 2) al verdwenen in de nacht…

Pieter's traveltoughts-9090
Deze kom je liever niet in het donker tegen, of wel? 

Doorzettingsvermogen


In Nepal trotseerden we het Annapurna circuit, een 14 daagse trektocht in het Annapurna gebergte langs Thorong La Pass, de hoogste bergpass in de wereld. De dag dat we de pas moesten oversteken stonden we op om 4u in de ochtend, probeerden we een beetje havermout te eten en begonnen we aan de steile klim in het pikdonker. Op deze hoogte is het zuurstofgehalte in de lucht slechts half zoveel als op zeeniveau. We moesten klimmen en klimmen en klimmen gedurende 6 lange uren. Ik droeg een rugzak van ongeveer 13 kg. Mijn hoofd explodeerde van de hoogte en ik kon enkel stap voor stap bewegen net zoals de echte Everest klimmers die bij het bereiken van de top elke 5 minuten moeten rusten en happen naar adem. Maar om 10u bereikten we Thorong op een ijle hoogte van 5416m! Een uitdaging was volbracht. Als beloning mochten we nog 2u afdalen met een misselijke en lege maag vooraleer we konden lunchen. De volgende dag stond er weer 20km op ons te wachten.

Pieter's traveltoughts-4699
Thorung la pass, 5416m

Cultuur


De trip die we geboekt hadden met de eagle-hunters in Mongolië was geannuleerd door een sneeuwstorm. De wegen naar het westen zaten vast en verschillende bussen vermist. Maar datzelfde weekend was er een eagle-hunting festival in de hoofdstad Ulaanbaatar waar we naar toe konden. Een glimps van deze unieke cultuur deed me realiseren dat er nog veel unieke stammen zijn daarginds..

Nieuwsgierig


In China wilden we de Chinese muur zelf gaan beklimmen zonder al de toeristen. We startten op een toeristisch punt, maar wandelden voorbij de verbodstekens.Wandelen op trappen ging over in het beklimmen van losliggende steile en bijna verticale rotswanden waar de muur nog nauwelijks te herkennen was. Na 7uren klauteren vonden we geen echte uitgang en klommen we nog een extra 2uur langs een rotsweg in de bossen naar beneden tot een verlaten bar in een klein dorpje. Daar vonden we gelukkig iemand die ons naar de dichtstbijzijnde metro wilde brengen op weg naar Beijing. Een lange dag off the beaten track.

Pieter's traveltoughts-3633
Steil omlaag klauteren

Zwakte


In de Filipijnen namen we een kayak met een doorzichtige bodem en genoten we van de prachtige eilanden en snorkelden we door weelderig koraal. Ik probeerde meermaals te duiken om te filmen en slikte per ongeluk een aantal happen zeewater. In het midden van de nacht werd ik wakker met vreselijke darmproblemen en voelde me zwak, leeg en gedehydreerd. Het duurde 3 dagen vooraleer ik weer leven voelde in men lichaam en geest.

Pieter's traveltoughts-0167
overdag geen vuiltje aan de lucht

Met alle Chinezen


In Beijing sneuvelde mijn Iphone na enkele trouwe dienstjaren. Ook de batterij vervangen hielp niet meer. Na dagen research en twijfelen kocht ik de iets goedkopere Samsung S6 van 500euro. Er stond geen google op omdat dit verboden is in China. Nu blijkt dat ik er nooit google en nog enkele andere apps zal kunnen opzetten. Ok, dit is geen wereldprobleem, maar wel een verspilling van mijn geld en een bron van frustratie. Gekke mensen die Chinezen.

Voor wat hoort wat


Om het Bardia National Park te bereiken vanuit Pokhara in Nepal moesten we een gekke busrit maken in de verzengende hitte zonder airco gedurende 14uur. We hadden ook naar het dichterbij gelegen Chitwan park kunnen gaan, maar Bardia is meer natuurvriendelijk en beter om tijgers te spotten. De buszitjes rammelden zo hard dat we dachten dat ze elke seconde uit elkaar zouden kunnen vallen. De hitte was ondraaglijk en de chauffeurs rijden er heel, echt heel gevaarlijk. Meerdere auto’s bleken gesneuveld langs de kant van de weg, een bus lag op haar zijde. Wij bleven gelukkig gespaard. Uiteindelijk arriveerden we om 4u in de ochtend. Na 4 dagen moesten we opnieuw een dolle rit van 17uur naar Kathmandu nemen. Maar de tijgers en neushoorns die we zagen maakten het allemaal waard.

Pieter's traveltoughts-5061
Een prachtige expeditie tot in de uithoek van Nepal

Geluk


Toen we onze 10-daagse safari startten in het Masai Mara National Park, Kenia wisten we dat wildlife spotten een kwestie van ervaring en geluk is. Veel reizigers komen naar Afrika en zien slechts enkele leeuwen en vaak geen luipaard of cheetah. In onze eerste 30minuten zagen we een vrouwtjesleeuw en 3 schattige welpjes, we waren overdonderd en al mijn haastig gemaakte foto’s waren zwart. Enkele minuten later lag er een jachtluipaard op ons te wachten en de volgende dagen zagen we de big 5, een leeuwin op jacht, twee oude mannetjesleeuwen, een poserend jachtluipaard, een luipaard in een boom, een leeuwin in een boom, olifanten zo dichtbij dat je ze het gras kon horen afscheuren, een familie leeuwen die hun nachtelijk prooi verorberden en nog veel meer.  Ik voelde dat ik eindelijk mijn lievelings-disneyfilm aan het herbeleven was.

Pieter's traveltoughts-0101
Stormloop in de kloof en Simba staat beneden

Geloven in jezelf


Op onze acclimatisatie dag in het Annapurna Circuit klommen we op een dag 1000m steil omhoog to 4700m en terug. De meeste klimmers zijn licht gepakt bij deze eerste ontmoeting met de hoogte. Ik was de enige die een spiegelreflex camera meedroeg samen met een driepoot, enkel om een foto van het ijsmeer te nemen.  Wanneer we eindelijk aan het meer arriveerden vroeg er zelfs een koppel of ik een professional was. Ik nam men eerste dslr-panorama foto ooit en ben erg fier op deze speciale hoogte foto.

annapurna-2
Mijn eerste panorama foto

Frustratie


Aangekomen in Manilla, de hoofdstad van de Fillipijnen ontmoetten we een Amerikaan die ons overtuigde om onze plannen naar Donsol te wijzigen en rechtstreeks naar Palawan te gaan omdat je daar ook met walvishaaien kan snorkelen. We probeerden een vlucht te boeken voor de volgende dag, maar de wifi en server waren zo traag dat we elke keer vast kwamen te zitten. De eerste boeking bleek dan ook mislukt, maar gelukkig vonden we bij de tweede poging een goedkopere vlucht! Na onze persoonlijke gegevens meermaals in te vullen raakten we op de betaalpagina. Shirley kon haar visa paswoord niet herinneren, zodus boekte ik uiteindelijk op een sterk wifi moment met men mastercard. MAAR, aangekomen in de luchthaven bleek dat we de vlucht geboekt hadden voor een maand later!! Een extra hotelnacht in Manilla en 100euro later bereikten we Puerto Princessa 24u later..

Authenieke ervaringen


De Masaai zijn een unieke en bekende stam in Kenia. Na onze safari konden we hun dorp bezoeken voor 10 euro. Hoewel het een echt dorp was voelde de welkomst erg toeristisch. Op het einde van hun show en rondleiding werden we half verplicht om een kettinkje te kopen voor 30dollar. Ik weigerde en had ook niet voldoende geld bij. De sfeer daalde en de inwoners waren erg teleurgesteld. Ze hadden wel een geinteresseerde blik op mijn horloge. Zodus eindigde ik met het ruilen van mijn horloge (dat 10euro waard is) voor een amulet met de zoon van het Masaai opperhoofd. Niet authentiek, wel een ervaring.

Pieter's traveltoughts-9255
Wie het hoogste springt, betaalt minder voor zijn vrouwen

Mindcontrol


In de fillipijnen deed ik een freedive cursus. Op dag éen hield ik men adem in voor 3’05”. Op dag 2 dook ik tot een diepte van 20m, waar men longvolume gereduceerd werd tot een derde van het normale volume. Het maakte het klaren van de oren veel moeilijker. Op de weg naar boven had ik samentrekkingen in mijn buik, een noodkreet van mijn diafragma dat wilde ademen. Maar de enige manier om geen water in te slikken was kalm en relaxed te blijven tot ik veilig het oppervlak bereikte.

Pieter's traveltoughts--2
Nog effkes

Vertrouwen


Na een geweldige 10-daagse safari besloten we op het einde van onze Kenia trip nog een weekendsafari mee te pikken op de weg naar Nairobi. Maar deze keer wilden we iets meer luxe en een mooi hotel. We kwamen uiteindelijk bij Steve terecht van WEST-safari. Hij beloofde ons een geweldige ervaring in alle aspecten. Maar toen hij ons kwam ophalen reed hij in een gewone auto en geen safari-van! De ramen konden niet volledig open en naar buiten kijken bezorgde me hoofd- en nekpijn in plaats van dieren.  We hadden een verschrikkelijke ervaring met de auto, zagen nagenoeg geen dieren en de sfeer tussen ons en Steve werd eerder grimmig door een gebrek aan communicatie. We probeerden ons geld terug te krijgen en dat beloofde hij ook. Maar na 26 e-mails bleek er zelfs meer aan de hand. Steve heeft een beruchte reputatie op internet en zal voor de rechter moeten verschijnen. Maar ver weg uit Afrika gaan wij naar onze centen kunnen fluiten…

Bijna perfect


Kitesurfen in laag water aan het Keniaanse strand is ideaal om te leren. Maar niet als het lage tij gepaard gaat met een massa aan zee-egels! Helaas bleef ik niet altijd op mijn bord staan en kwam ik uit het water met 30 zwarte naalden in mijn voeten. Bovendien kwam er nog een extra naald aan te pas om de steken er weer pijnlijk uit te halen.

Genieten


Lekker eten vinden is niet altijd makkelijk in het buitenland, zeker niet als budget-backpackers. In Puerto Princessa belandden we in het Kalui-restaurant. Voor 8euro p.p. brachten ze ons verse soep en heerlijk zeewier als voorgerecht en een lekkere tonijnsteak, zoete aardappel en gefrituurde aubergine als hoofdmaal. Enkele  krokante gamba’s dipten we in een heerlijk sausje en natuurlijk was er niet enkel gratis water, maar ook een heerlijke kokosnoot-ananas smoothie. Aaah, nog net genoeg ruimte voor het gratis kokosnoot fruit dessert. Bedankt en tot over 2 dagen!

Pieter's traveltoughts-0019
Cheers!

Eindeloze hike


Na een week trekken in het Himalaya gebergte aan een tempo van 10-28 steile km per dag en eindelijk de top te bereiken konden we eindelijk rustig afdalen. Helaas, de dag na de top gingen we weer 20km op en neer en passeerden we een droog rivierbed waar de bergwinden zo hard waaiden dat we letterlijk soms moesten gaan zitten om niet omver te vallen. Wanneer we eindelijk ons hostel bereikten waren onze ogen, oren en haren bedekt met een lekker zandlaagje alsof we recht uit een zandstorm kwamen.

Tussen de locals


Reizen wordt steeds goedkoper als je de goede plaatsjes leert kennen. Op Diani beach in Kenia hadden we elke dag lunch bij Big Mama. Wie zeg je? In een smal hoekje op een uithoek aan het strand staan enkele afval golfplaten die bescherming bieden tegen zand en wind. Op de grond zit een dikke zwarte vrouw rond een open vuur vis te braden en chapatti te bereiden. In de grote kookpot kan je ugali vinden, een soort maispuree die je met je handen hoort te eten. Dus daar zaten wij, in Afrika, Kenia, op een wit strand, tussen de locals, op een boomstam, zicht op zee, ugali eten met onze handen voor een euro.. Zeker een van mijn momentjes van geluk, inzicht, bezinning en relativering.

Is dat alles? 


Nee, ik snorkelde ook met walvishaaien, heb gedoken met treshersharks en zeeschildpadden. Ik heb een Ger verhuisd in Mongolië, voor een dakloos kind eten gekocht in de Filipijnen, 3 dagen en nachten op de Trans Siberische trein gezeten vanuit Moskou tot Krasnojarsk, geskied met uitzicht op een bevroren Baikalmeer, geslapen bij een oud Russisch koppel, een kerkviering bijgewoond in een zijstraatje van Cebu, een ankle-bone spel gespeeld met ons Mongools gastgezin en nog zoveel meer,…

Hoe moet het nu verder? 


Na 6 maanden de halve wereld rond zitten we nu in Nieuw-Zeeland. Ik verlangde naar, en geniet nu hier van: het normale eten, een normaal bed, gelijkgezinden, een beetje luxe, stabiliteit, propere kleren, nachtrust, gezonde voeding, hardlopen, me fit voelen, lid worden van een samenleving,een sociale kring,..

En tegelijkertijd denk ik terug aan die onvergetelijke avonturen, die als ik er nu over schrijf haast even ver en onrealistisch lijken als voorheen. Avontuurlijk reizen kan hard zijn, van de Serengeti hitte in Kenia via de bittere kou in Mongolië en helse bergtochten in Nepal. Maar daar kiezen we steeds voor omdat we willen ontdekken en ervaren. We leven in een soort gecreëerde wereld vol steden en beton, en ik geef toe dat ik me bij al die luxe zelfs behoorlijk goed voel. Maar dergelijke reiservaringen kan je niet kopen en brengen ons weer in nauw contact met de rest van de wereld, andere culturen, dieren, het milieu en onszelf.

To be old and wise, you must first be young and stupid.

Pieter

 

12 gedachtes over “Pieter’s reisgedachten

  1. Mooie gedachten Pieter , je begint al wat wijzer te worden ! Toch blij dat tot hiertoe al die avonturen goed zijn afgelopen . Ervaringen die je meeneemt een verder leven lang . Ervaringen die je verdere leven ongetwijfeld ook zullen beïnvloeden . Hier spreken ze al van nonkel Pieter die de wijde wereld is ingetrokken , op zoek naar avontuur , uitdagingen en…levenswijsheid . Het ga je goed . Geniet van het leven , samen met Shirley .

    Liked by 1 persoon

    • Bedankt Vake! Het was inderdaad allemaal heftig. We geloven zelf niet wat we allemaal hebben meegemaakt. Benieuwd hoe de kleinkinderen mij zullen leren kennen. Ik ken alvast wat verhaaltjes voor het slapengaan. Hopelijk vinden we wat rust hier tussen de schapen. Geniet nog van de zomer daar. 🙂 Pieter

      Like

  2. Genieten maar ook afzien het is maar een stap.Die ervaring kan je niet meer afgenomen worden.Hoop dat jullie in Nieuw Zeeland ook een fijne tijd mag hebben.
    Liefs Oma en Kees

    Like

  3. Pieter wat heb je dit mooi opgeschreven en niet te vergeten allemaal beleefd en nog gaat beleven Zoals ik je nu kan Pieter ,en hoe je alles beleefd is dit jou ontdekkings tocht samen met shirley ,wat zoo goed past. Liefs Janet

    Like

  4. Pieter ik denk dat je deze ervaringen op een positieve manier kan gebruiken voor de rest van je leven. Je kon alleen maar zo veer krachtige zijn met een sterke vrouw aan jou zijde. Dus om alles uit het leven te halen, is een mens samen beter af. Blijf elkaar verbeter en versterken. Dan komt het best goed met jullie. Ik ben trots op jullie.

    Like

  5. Na het lezen van al jullie avonturen kan ik maar één ding zeggen…

    Shiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiit

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s